Սրբոց թարգմանչաց վարդապետացն մերոց   տոնի  շրջանակներում  ուսումնարանում անցկացվեց բաց դաս ՝  «Թարգմանիչների թողած ոսկե ժառանգությունը» խորագրով:  Դասը կազմակերպել էին հայոց լեզվի և հայ գրականության դասախոս Ք.Գրիգորյանը և ռուսերենի դասախոս Ն Մանուկյանը:

Դասի նպատակն էր ուսանողներին ծանոթացնել  Թարգմանչաց տոնի  խորհրդին և զարգացմանը պատմությանը, արժևորել թարգմանիչների թողած ոսկե ժառանգությունը և  բոլոր ժամանակներում նրանց կատարած գործի կարևորությունը:

Հայոց լեզվի և հայ գրականության դասախոս Ք.Գրիգորյանը ողջունելով ներկաներին նշեց, որ թարգմանությունը լեզուների խորհրդավոր կապն է: Այն մի լեզվից այլ լեզուների մեջ է ներթափանցում գրի օգնությամբ:  Համաշխարհային գրականությունը գրվում է լեզուների փոխառնչությամբ ու ներթափանցմամբ, իսկ թարգմանությունը լինելով բնագրի երկգույն պատկեր՝ պիտի  ուրույն ձևով մատուցվի ընթերցողին: Իսկ այդ չափազանց   պատասխանատու գործը կատարում են թարգմանիչները:

Ներկաները, սահիկաշարի միջոցով, որը ստեղծել էին ուսանողները, ծանոթացան Թարգմանչաց տոնի  խորհրրդին, թարգմանիչների կատարած գործին՝ սկսած հինգերորդ դարից մինչև մեր օրերը:  Նրանք նշեցին,  որ գրերի գյուտից հետո Մաշտոցն ու իր աշակերտները  սկիզբ դրեցին թարգմանական գրականությանը:

Նրանց թարգմանած առաջին գիրքը՝ Աստվածաշունչը, բոլոր ազգերի կողմից ճանաչվեց որպես թարգմանությունների թագուհի, իսկ հայատառ առաջին նախադասությունը՝ «Ճանաչել զիմաստություն և զխրատ իմանալ  զբանս հանճարոյ» դարձավ հայ մշակույթի հետագա զարգացման ուղենիշը:

Հայ և համաշխարհային գրականության գոհարները ուսանողները   ընթեցեցին երեք լեզուներով՝  հայերեն, ռուսերեն,  անգլերեն: